Onze lieve schat is dol op spelen. Met balletjes, touwtjes, z'n zusje, het maakt niet uit waarmee. Sinds kort weet hij ook dat je heel leuk kan spelen met konijnen.

Het begon al met een overleden exemplaar. Maar die speelde niet zo leuk mee, dus die heeft hij maar opgegeten. Mmmmmmmmm.

Daarna alleen een konijnenbout, ook niet echt spannend, gelukkig op bevel van het baasje werd dit stukje vlees keurig aan de kant gelegd. Pffffffff

Maar hoera, eindelijk een levend konijntje. Hij was wel een beetje sloom maar hij bewoog toch nog wel errug leuk zo als ie in z'n bek zat. Maar jammer, weer mag het niet van het baasje, flauw hoor, nou dan moet ie maar weer met zich zelf gaan spelen, dat duffe konijn. Cheyenne en Dazzle kijken het beessie nog even verbaasd na en Joey probeert toch nog één keer of ie toch niet heel even................????????

NEE JOEY!!!!!

Ach gosh hij mag ook niks hè!

Er zijn zo van die dagen. 's morgens hard gewerkt, daarna met de doggies wandelen en vervolgens nog fff boodschappen. halen.

Hèhè, die leuke, precies bij de outfit passende sandaaltjes even uit en de voetjes op de bank en ff lekker relaxen. De doggies zijn superlief, liggen lekker te slapen of op een botje te kauwen.

Na een half uurtje soezen dringt tot me door dat Joey toch wel erg heftig op dat botje ligt te kauwen!!!!!

Potverdikkie Joey!! FOEI!

Joey is natuurlijk een zeer intelligent jongetje en wil graag als het vrouwtje even weg is een boek lezen. Maar ach het lezen ging niet zo best, alles draaide en was onduidelijk. Als het vrouwtje gaat lezen haalt ze altijd een een brilletje uit een kokertje, dus dat was het. Joey opzoek naar het kokertje. Ja hoor daar had hij hem te pakken. Nu nog het brilletje eruit. MMMMMM lekker zo'n kokertje, dus brilletje aan de kant en smullen maar van het kokertje.

Héééérlijk

Toen Cheyenne nog klein was, was ze, je zou het nu niet meer geloven, behoorlijk ondeugend af en toe.

Natuurlijk van alles (vr)eten en vooral ook lekker rollen in een "lijk" en dan het liefst een vis die al lekker slijmerig was.

Zo ook die ene keer toen we aan het wandelen waren met haar vriendje Max en mijn vriendin Christine.

Hééérlijk, die vis, mmmmmmmm, dat geurtje wil ik wel mee naar huis.

Hop en daar ging ze hoor, van die lekkere slijmdruppels op haar schouders en een odeurtje, mmmm.

Vol wanhoop keek ik Christine aan, wat nu???, wat zullen we doen??? Misschien wil ze wel even zwemmen?

Maar nee hoor, zwemmen?, uit vrije wil?

Er zat niks anders op, ik moest haar optillen en in het water gooien. Hé, zei Christine,  je moet ff daro gaan, op dat plekje daar, dat is lekker diep en kan je goed bij.

Ik ben natuurlijk een zeer gehoorzaam meisje en luister altijd naar anderen. Dus ik naar dat plekje, mijn gevlekte stinkerd opgetilt en daar ging ze hoor,  het water in. Het enige jammere was, dat het vrouwtje haar evenwicht verloor en er keurig volledig gekleed achteraan ging.

GRRRRRR.

Zo ongeveer  het meest erge wat Dazzle ooit gedaan heeft. Ze had notabene net heerlijk gerend met de anderen. Zou eigenlijk zo ondertussen wel moe moeten zijn, toen ik met m'n vriendin langs een plas water liep. In die plas zwom een zwaan. Waarschijnlijk was het beest ziek, wat deed ie daar anders, helemaal alleen!

Het water was diep tot ongeveer kniehoogte. Dazzle dacht, ha leuk, spelen en dook het water in. Rondjes rennen achter die zwaan aan, als een zeehond ging ze door het water. Leuk, want die zwaan was niet zo snel dus af en toe belandde ze zelfs op de rug van het beest.

Ik natuurlijk gillen aan de kant. Maar nee hoor, dat had natuurlijk geen enkele zin, ze hoorde het geeneens.

Met dit soort dingen krijg je natuurlijk een hoop onbegrip, zeker van mensen die dit op een afstandje aanzien. Een meneer die daar vlak bij woonde werd ook errug boos, m.n. op mij natuurlijk. Hij vond dat ik er maar wat aan moest doen. Tuurlijk alsof ik daar een boek stond te lezen ofzo. Uiteindelijk ging die man (hartje winter, koud en guur) het water in, gekke gerrit! Dazzle ging er wel uit, dat was inderdaad zo. Vervolgens maakt die man aanstalten om Dazzle te slaan met een stok, maar over een stok gesproken, toen werd ik pas echt boos en heb er een voorgestoken.

O, o wat was ik boos, op die man, op Dazzle en vooral op mezelf, dat ik haar niet voldoende in de hand had om dit te voorkomen.

Uiteindelijk kan je er toch wel weer om lachen, het was ook zo'n zot gezicht.

Zwaan kleef aan!

Lekker relaxed met je hondjes wandelen, zie ik op eens in de verte die mevrouw met dat Jack Russeltje die Cheyenne niet zo aardig vindt en andersom trouwens ook!

Dus ik roep Chey bij me en ze komt dan ook keurig naast me lopen. Dazzle daarentegen denkt ”Ha leuk, spelen, ik ben zo grappig, ik ga ff“

Dus ze rent er naar toe.

Mevrouw begint te gillen, Help, Help, ik ben bang!

Dus ik roep, dat is de andere hond, dit gaat wel goed, ze wil alleen spelen.

Maar mevrouw blijft doorgillen en Dazzle gaat steeds grotere sprongen maken om het stel heen. Dit is nog es leuk!!!

”Nee, nee, Help, Help“, gilt mevrouw uit. Vervolgens geeft ze een ruk aan de lijn, en Jacky vliegt door de lucht en mevrouw vangt ‘m op in haar armen.

Ik stond met open mond te kijken.

Deed me wel een beetje denken aan dat mopje van die blinde die even met z’n hond ging rondkijken in de supermarkt

Gngngngngn!